ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಾಧ್ಯಮದ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ಧಾರಾವಾಗಿಳೂ ಟಿವಿ ಪರದೆಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿದು, ಯೌಟ್ಯೂಬ್ ನಂತಹ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಡ್ರಾಮಾ ಅಥವಾ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳ ಆಚರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.
” ಮಾಹಿರೇ” ಎಂಬ ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹದ ಋನಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಚೆಲ್ಲುವ ಧಾರಾವಾಹಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀಯೊಂದು ಪಾತ್ರದಾರಿಗಳೂ ಮಾನವ ಸಹಜ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಮಗನ ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹದ ವಿರುದ್ಧ ಗಂಡನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವ ತಾಯಿ, ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹವಾಗಿ ಬಂದ ಸೊಸೆಯಾದವಾಳೊಂದಿಗೆ ಮನೆ ಕೆಲಸ ನಿನ್ನ ಜಾವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂದು ನುಡಿಯುವಾಗ, ಕಥೆಗಾರ ಎಷ್ಟು ಸೊಗಸಾಗಿ ಮಾನವನ ಮನವನ್ನು ಪೋಣಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ಟಿವಿ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳಂತೆ ಯಾವೊಂದು ಪಾತ್ರವೂ ಮಿಸ್ ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಅಥವಾ ಮಿಸ್ಟರ್ ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಿ ಪಾತ್ರ ಖಳನಾಯಕ ನಾಗಿ ಚಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೇ ಮಾನವೀಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಈ ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶ, ತನ್ನ ಕಥೆಯ ಆಶಯವನ್ನು ಮರೆಯದಿರುವುದು. ನಮ್ಮ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಪ್ರದರ್ಶನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ, ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹದ ಕುರಿತ ಧಾರವಾಹಿಯೊಂದು, ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹದ ತೊಡಕುಗಳನ್ನು ಮರೆತು ಬೇರೆಯೇ ದಿಕ್ಕು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು. ಜನರು ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಮುಖ್ಯ ಆಶಯ ಯಾವುದಿತ್ತೆಂದು ಮರೆತು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೇಶಕರು, ಅಂತಹಾ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ದೂರವುಳಿದಿದ್ದರೆ.
ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹವೆಂಬ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪಿಡುಗಿನ ಬಗ್ಗೆ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲದೆ, ಸಂಭವಿಸುವ ತಪ್ಪಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣವೆಂಬ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಕೇಲಿ ಕೈಯ್ಯನ್ನು ಇಲ್ಲವಾಗಿಸಬಾರದು ಎಂದೂ ಸಾರುತ್ತಾರೆ. ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಪಿಡುಗುಗಳನ್ನು ದೂರವಿಡುವ ಸಂದೇಶ, ಈ ಧಾರವಾಹಿಯ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.