ವಾಕ್ ಸ್ವತಂತ್ರ ಎನ್ನುವಂತಹದ್ದು ಪ್ರತೀ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೂಲಭೂತ ಸ್ವತಂತ್ರಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಇನ್ನು ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿಮರ್ಶೆ, ವಾಕ್ ಸ್ವತಂತ್ರದ ಅಂಗವಾಗಿ ಕಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಎಡವು-ತೊಡವು, ಒಳಿತು – ಕೆಡುಕುಗಳ ಆಳ ಅಗಲ ಅಳೆದು, ಮನದ ನುಡಿಯನ್ನು ಕಲಾಕಾರನಿಗೆ ನೀಡುವಂತಹದ್ದು.
ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಜ- ಮಹಾರಾಜರು ತಮ್ಮ ಆಡಳಿತಾವದಿಯ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದ ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಉದಾಹರಣೆ, ಇತಿಹಾಸದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆಧುನಿಕ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ರಾಜರ ಪದ್ದತಿಯನ್ನು ಕಲಾಕಾರರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಚಿತ್ರ ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನಗೊಂಡ ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕರು ಅಲ್ಪ ಹೆಸರು ಪಡೆದು ಕೊಂಡಿವರಾಗಿದ್ದರೆ, ಆ ಚಿತ್ರದ ನಾಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡುವುದು ಅಪಾರಾಧದಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನು ಚಿತ್ರವನ್ನು ವಿಮರ್ಶೆಸಿದವರಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಮೂಲಕ ಸಿಗುವಂತಹ ಉಪಚಾರವಂತೂ ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಕಷ್ಟವಾಗುವಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರರಾದ ಕಥಾ ನಾಯಕ-ನಾಯಕಿಯ ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ನಾಕಾರಾತ್ಮಕತೆ ಕೇಳಲು ಇಷ್ಟ ಪಡದ ಹಲವರು, ಕಲೆಯನ್ನು ಕಲೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಕಥೆ ಅಥವಾ ಚಲನಚಿತ್ರ ಪರಿಪೂರ್ಣವಲ್ಲ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅದರದ್ದೇ ಆದರೆ ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಲಿ ಇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಕಲಾಕಾರ ವಿಮರ್ಶೆನೆಗೊಳ ಪಟ್ಟಾಗ ಮಾತ್ರ ಪಕ್ವವಾದ ಕಲೆಯನ್ನು ಹೊರ ತರಲು ಸಾಧ್ಯ, ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರೂ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ್ದು.