ಇದೊಂದು ನಾಟಕಕ್ಕಾಗಿ ಬರೆದ ಗೀತೆಯಾದರೂ ಗಂಡೋರ್ವನು ಹೆಣ್ಣೂಬ್ಬಳ ತಾಮಸ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹಂಗಿಸುವ ಮತ್ತು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಕಲ್ಯಾಣಿಯು ಆತನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಬೆನ್ನತ್ತಿ ಜೊತೆಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದಾಗ
ನೀನು ಕಾಮವನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವೆ, ನಾಚಿಕೆ ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಬಳಿ ನಿಂತು ಬರುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಿರುವೆ. ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಬರುವ ಮೊದಲು ನಿನ್ನ ಕಾಮವನ್ನು ನೀನು ನೀಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಬರಬೇಡ, ಹೋಗವ್ವಾ ನೀನು ಹೋಗವ್ವಾ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಆತ ಪರಿಶುದ್ಧ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಈಕೆ ಕಾಮ ನೆಲೆಯಿಂದ ಈತನನ್ನು ಹಂಬಲಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆತ ಈಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಬಾಯ್ತುಂಬ ಅವ್ವಾ! ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಹೋಗವ್ವಾ. ನೀಗವ್ವಾ, ಬಂದೆವ್ವಾ, ನಿಂದೆವ್ವಾ ಇತ್ಯಾದಿ ಪದಗಳು ಆತನಲ್ಲಿರುವ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷ ಮನವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧವಿದೆ, ನಿನ್ನ ಮೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿದೆ. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಹೊಳಪಿದೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಮತ್ತರ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅದು ಕಾಳವಿಷ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಂದು, ನನ್ನನ್ನು, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ. ನೀನು ನಾಗರಹಾವಿನಂತೆ. ವಿಷದ ಕೋಡಿ ತುಂಬಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ನಿನ್ನ ಸಹವಾಸ ನನಗೆ ಬೇಡ ಹೋಗವ್ವಾ, ನೀನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗವ್ವಾ, ನೀನು ಇನ್ನು ಮಾಗಬೇಕಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅರಿವು ಬೇಕಿದೆ. ತಿಳಿವು ಬೇಕಿದೆ. ದೈನ್ಯ ಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮನ ಮಾವಿನ ಕಾಯಿಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಹಣ್ಣಾಗಬೇಕು. ಆಗಲೇ ಅದಕ್ಕೆ ರುಚಿ ಹೆಚ್ಚು. ಈಗಿನ ನಡೆ ಬೇಡ, ಅದನ್ನು ಮೀರು, ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆ, ದೈನ್ಯದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಬೇಡು. ಡಂಭತನ ಬೇಡ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಾಗಿಸಿಕೋ ಹಣ್ಣಾಗುವತ್ತ ನಡೆ. ಬಾಗಿ ನಡೆ ಬೀಗ ಬೇಡ, ನೀನು ಪ್ರಭುವಿನ ಅಡಿಗೆ ಸೇರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ:
ಆರವ್ವಾ ಕಡೆಯ ಮೋಹವ ಹಿಡಿದು ಬೇರಪ್ಪಾ ಎಲ್ಲ ಕೂಡಲೆ ಕಡಿದು ಆರವ್ವಾ ಪರಮಪದವ ನುಡಿದು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಡು, ಮಾಯ ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಡು, ದೇವರನ್ನು ಸೇರುವ ಮುಕ್ತಿ ಮೋಹವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗು. ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಾ ಮೋಹದ, ಸಂಬಂಧದ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕು. ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ಸಾಗು, ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಆಗ ನೀ ಬಾರಪ್ಪಾ ಈಗ ಬೇಡ ಹೋಗವ್ವಾ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಾವ್ಯ ನಾಯಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದವ. ಇವನನ್ನು ಅರಸಿ ಬರುವ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ಪಕ್ವಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ಈತನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಬರಲು ಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಆದರೆ ಜಂಗಮ ತನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಬರಲು ಇನ್ನೂ ಪಕ್ವಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನು ಹಸಿ ಹಸಿ ಆಸೆಗಳು, ಆ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡೇ ಈತನೊಡನಿರಲು ಆಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಆತ ಹೇಳುವುದು ಇದು ಸರಿ ಸಮಯವಲ್ಲ. ಈಗ ಬೇಡ, ಹೋಗು. ಮೋಹ ಕ್ರೋಧಗಳು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲ ಬೇರುಗಳ ಸಂಬಂಧ ಕಸಿದುಕೊಂಡು ಮುಕ್ತಿ ಪಥದತ್ತ ಸಾಗುವ ಆಸೆಯ ಹೊತ್ತು ಬಾ, ಆಗ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಈಗ ಬೇಡ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಮುಕ್ತಿ ಪಥದತ್ತ ಸಾಗಲು ಅರಿಷಡ್ವರ್ಗಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಬರಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.