ಮಕ್ಕಳು ಅಂದರೆ ಹಾಗೇನೆ.. ಹೇಳಿದ ಮಾತೇ ಕೇಳೋದಿಲ್ಲ. ಏನಾದರು ಮಾಡಬೇಡ ಅಂದಿದ್ದನ್ನೇ ಮಾಡೋದು. ಎಷ್ಟೇ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದರು ಅವರು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಳುವಾಗ ಆಯ್ತು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲ್ಲ ಅಂತಾರೆ ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಅವರಿಗೆ ಅದರ ನೆನಪು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಪುನಃ ಮೊದಲು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ತಪ್ಪನ್ನೇ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆಯೋ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೂಗಾಡದೆ, ಬಯ್ಯದೆ ಇರೋದು ಹೇಗೆ ಅಲ್ವಾ? ಅಂತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಆದರೂ ಭಯಪಡುವ ಹಾಗೆ ಇಡಬೇಕು, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗಾದರೂ ಹೆದರಬೇಕು ಹಾಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ನಾವು ಏನಾದರೂ ಸಾಧಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ನಮ್ಮ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳು ಅಂದಮೇಲೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡುವುದೇ ಅವರ ಕೆಲಸವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವರಿಗೆ ತಾವು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಕಡಿಮೆ. ಅವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ ಅದನ್ನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಮಕ್ಕಳು.
ಪೋಷಕರಾದ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಬೈದು, ಹೊಡೆದು ಅಂತ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಆದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸ ರೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟೇ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದರೂ ಅವರು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು, ಅವರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಮ್ಮದು, ಹೇಗೆ ಅವರನ್ನು ಬಯ್ಯದೆ ಸರಿದಾರಿಗೆ ತರುವುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸದಾ ಜಾಗರೂಕರ ಆಗಿರಬೇಕು.
ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ, ರೇಗಾಡುವ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅದು ಸರಿ ಅನಿಸಿದರು ಮಕ್ಕಳು ಕೂಡ ನಾವು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ನಮಗೆ ಬೈಯಬಹುದು ಅಂದುಕೊಂಡು ಒಮ್ಮೆ ಸುಮ್ಮನಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಇಲ್ಲದೆ ಪೋಷರು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮಕ್ಕಳು, ಕೂಗಾಡಿದರೆ ಕೂಗಾಡಲಿ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಪೋಷಕರು ಏನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಲಾಸ್ಟ ಚಾನ್ಸ್ ಅನ್ನುವ ಆಪ್ಷನ್ ಕೂನೆಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಅದಕ್ಕೆ ದಿನಾಲು ಹೇಳಿದ್ದೆ ಹೇಳುವ ಬದಲು ನಾವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆದಷ್ಟು ತಿಳಿಸಿ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಅದರಿಂದ ಆಗುವ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಕೊಡೋಣ. ಬೈದು ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ ಕೇಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ನಾವು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಪದೇಪದೇ ಬೈಯುವುದು, ರೇಗಿಸುವುದು, ಪೆಟ್ಟು ಹಾಕುವುದು ಮಾಡಿದರೆ ಮಕ್ಕಳ ಆಂಗ್ಸೈಟಿ, ಒತ್ತಡ, ಕಾನ್ಫಿಡೆನ್ಸ್ ನ ಕೊರತೆ, ಸಿಟ್ಟು ಅಥವಾ ಶಾಲೆಯ ಇತರ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ರೇಗಾಡುವುದು ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಮಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಬಯಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾಮೂಲು ನಾವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ನಮಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದಾಗ ನಾವು ತಾಳ್ಮೆ ವಹಿಸಬೇಕು. ತಕ್ಷಣ ದೀರ್ಘ ಉಸಿರಾಟ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಅನುಭವವಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಖುಷಿ, ದುಃಖ, ಸಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರೂಟೀನ್ ಫಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಗ ಮಕ್ಕಳ ರೂಟೀನ್ ಗೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ ಸಿಟ್ಟು ಬರುವ ಪ್ರಮೇಯವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಗು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅದನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡ್ತಿದದ್ದನ್ನು ಮರೆಯದೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಏನೇ ಕಷ್ಟ ಬಂದರೂ ನಿನ್ನ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸರಿದಾರಿಗೆ ತರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಷ್ಟೇ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿದರೂ ಅವರು ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ನೆನಪಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ.