ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯಕ್ರಮ ರಚನಾ ಸಮಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗಳು ವಿವಾದಗಳು ಆಗುತ್ತವೆಯೋ ಅಲ್ಲವೋ ನಾಕಾಣೆ. ಆದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪ್ರಕರಣಗಳು ದೇಶದ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಗಮನವನ್ನೇ ರಾಜ್ಯದ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಉದಾರಣೆಯಾಗಿ ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೆ ಹಜಾಬ ವಿವಾದವೇ ಇರಲಿ ರಾಜಕೀಯ ತಲ್ಲಣಗಳೇ ಆದರೂ ಮೊದಲು ಬರುವುದು ಕರ್ನಾಟಕವೇ. ಈಗ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳ ಸರದಿ
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ 2005ರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಠ್ಯ ಚೌಕಟ್ಟು (ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕರಿಕ್ಯುಲಮ್ ಫ್ರೇಮ್ವರ್ಕ್) ಬಳಸಿಕೊಂಡು 2015ರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪಠ್ಯಗಳು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದವು. ಪಠ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಲಿಸಬೇಕು ಮಕ್ಕಳು ಏನನ್ನು ಓದಬೇಕು ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದ ಅನೇಕ ತಜ್ಞರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಈ ಪಠ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಅದಾದ ನಂತರ ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿಯೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಕ್ರಪೆಯಿಂದ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕ ಪರಿಷ್ಕರಣ ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚನೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಸರ್ವಾಧ್ಯಕ್ಷನ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಮನಬಂದಂತೆ ಬದಲಿಸುವ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವೂ ಈ ಸಮಿತಿಗೆ ಬಂತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಪರಿಷ್ಕರಣೆಗಿಂತ ತನ್ನ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ತುರುಕುವುದಷ್ಟೇ ಇದರ ಉದ್ಧೇಶವಾಗಿತ್ತು ಪಾಠಗಳು ಯದ್ವಾತದ್ವಾ ಕಡಿತವಾದವು; ಹೊಸ ಪಾಠಗಳು ಸೇರಿದವು. ಪಾಠಕ್ರಮವನ್ನು ಬದಲಿಸಲಾಯಿತು .
ದೇಶಪ್ರೇಮ ಬೆಳೆಸುವ, ದೇಶಾಭಿಮಾನ ಮೂಡಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳಿಗೂ ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಯಾಡಿಸಲಾಯಿತು. ಇಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಂಶಗಳಿಗೆ ಕತ್ತರಿ ಹಾಕುವ ಬದಲಿಗೆ ಪಠ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಿದವನ ಮೇಲಿದ್ದ ಕೋಪ, ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪಠ್ಯಗಳಿಗೆ ಕತ್ತರಿ ಹಾಕಲಾಯಿತು. “ಜ್ಞಾನವು ಯಾವ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದರೇನು ? ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲೇನು ತೊಂದರೆ ಅಲ್ಲವೇ” ಆದರೆ ಇವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಹಿರಿಮೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಅಲ್ಲವೆ ? ಈಗಿನ ಪಠ್ಯಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಕಾರಣವೇನು ? ಹಿಂದಿನ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರೇನಾದರೂ ದೇಶ ವಿರೋಧಿ ಅಥವಾ ಕೋಮುವಾದಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಯಾವದಾದರೂ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆ ಅಥವಾ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ನಿಂದನೆ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲತಾನೆ ಹಾಗಾದರೆ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಬದಲಿಸಿದ್ದಾರೂ ಏಕೆ ? ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕ ಸಂಘದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ತಲೆಗೆ ಬಂದೂಕು ಹಿಡಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ ಇದೆಲ್ಲ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ರಾಜಾರೋಷವಾಗಿ ನಡೆಸಲಾಯಿತು.
ಆದರೆ ಈಗ ಪುನಃ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿಸಲು ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸ ಸರ್ಕಾರ ಮುಂದಾಗಿದೆ. ಆಗದಿವರುವ ಕೇಸರೀಕರಣ ನಡೆದಿದೆ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವರು ಮಾಡಿಟ್ಟಿರುವ ಅಧ್ವಾನಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವುದೇ ಕೇಸರೀಕರಣ ಎಂದಾದರೆ ಅದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಆಗಲೇಬೇಕಿದೆ.
ಬರಗೂರರು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಎಂದರೆ ಕುವೆಂಪು ಅವರಿಂದ ಮೊದಲುಗೊಂಡು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತಿಗಳ ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟದ್ದು; ಜೈನ, ಬೌದ್ಧ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ಥಳಗಳ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟದ್ದು; ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಹತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಳಗಳ ಹೆಸರು, ಚಿತ್ರ, ವಿವರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೈಬಿಟ್ಟದ್ದು; ಕೆಂಪೇಗೌಡರ ಉಲ್ಲೇಖವಷ್ಟನ್ನೂ ಕೈಬಿಟ್ಟು ಬೆಂಗಳೂರಿನ “ಇತಿಹಾಸ” ಬರೆದದ್ದು, ಅಲ್ಲಮ, ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಮುಂತಾದ ವಚನಕಾರರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟದ್ದು, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಸ್ಮಾರಕಗಳಾದ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೈಬಿಟ್ಟದ್ದು… ಹೀಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮ, ರಾಜ್ಯಪ್ರೇಮ, ಭಾಷಾಪ್ರೇಮ ಉಕ್ಕಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟರು
ತಾನು ಮಾಡಿಟ್ಟ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಕೈಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ತಾನು ತುಂಬಿಟ್ಟ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕುತ್ತಾರೆ, ಪಠ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಿದ್ಧಾಂತಮುಕ್ತವಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಉರಿಯೇ ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ “ಎಲ್ಲೋ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ತಪ್ಪು ಆಗಿರಬಹುದು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಇಡೀ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ”
ಎಂಬುದಂತೂ ಮಕ್ಕಳೂ ನಗಬಹುದಾದ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಹೇಳಿಕೆ ಇಡೀ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸದೆ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ತಪ್ಪುಗಳಾಗಲೀ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪುಗಳಾಗಲೂ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಾರೂ ಹೇಗೆ? ಅಲ್ಲದೆ, ಬರಗೂರರ ಪರಿಷ್ಕರಣ ಸಮಿತಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳಲ್ಲ; ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಷ ತುಂಬಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಸಜೀವ ಬಾಂಬುಗಳನ್ನಾಗಿ ತಯಾರು ಮಾಡುವ; ದೇಶದ ದೊಡ್ಡ ವಿಭಜಕ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ.
ಇಡೀ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವೂ ನಿಂತಿದೆ ಎಂಬುದು ರಹಸ್ಯವೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಬರಗೂರು ಪಠ್ಯಗಳೊಳಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ರಾಡಿ ಒಂದು ಮಟ್ಟವಾದರೆ, ಇಡಿಯ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಆಗಿನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರ ಮಾಡಿದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ್ದೇ ಇನ್ನೊಂದು ಮಜಲು. ಹಾಗಾಗಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಶುರುವಾಗಿರುವ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಯೇನಕೇನ ಪ್ರಕಾರೇಣ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಬರಗೂರು ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ – ಇಬ್ಬರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯೂ ಅಡಗಿದೆ. ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದುವ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಿಗಳಾಗಬೇಕೋ ಇಲ್ಲ, ಬರಗೂರರ ಕಾರ್ಖಾನೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವ ವಿಭಜಕ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಅರ್ಬನ್ ನಕ್ಸಲರಾಗಬೇಕೋ, ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕಿರುವವರು ಪಾಲಕರು ಶಾಲೆ ಅಥವಾ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಉಂಟೋ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಶಾಲೆಯ ಫೀ ಕಟ್ಟಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದಂತಹ ಪಾಲಕರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೂ ಎನು ಕಲಿಯ ಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಈ ಎಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಮಕ್ಕಳು ಪಾಪ ಇತ್ತ ಆ ಕಡೆಯು ಇಲ್ಲದೆ ಈ ಕಡೆಯು ಇಲ್ಲದೆ ತ್ರಿಶಂಕು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಇತ್ತ ಕೇಸರಿ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ನಡುವೆ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ಕಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಳುವುದು.
ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಆಟ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರಾಣ ಸಂಕಟ