ಅನೇಕ ಮಹಾತ್ಮರು ಜಗತ್ತನ್ನು ರಂಗಭೂಮಿಗೆ, ಜೀವನವನ್ನು ನಾಟಕಕ್ಕೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಾಟಕ, ಸಿನಿಮಾ, ಧಾರಾವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೇಶಕನ ನಿರ್ದೇಶನದಂತೆ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳು ನಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಮ್ಮ ನಟನೆ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ, ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಕೂಡ.
ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ನಟಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ನಾವೇ ಆ ರೀತಿ ನಟಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಇದು ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ನಿಲುಕದ ವಿಷಯ. ಆದರೆ, ನಾಟಕಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಹೋಲಿಸಿದರೆ ನಮಗೂ ಒಬ್ಬ ನಿರ್ದೇಶಕನಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ?
ಅದೇನೇ ಆಗಲಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನವೆಂಬುದು ನಮ್ಮ ಉಸಿರಿರುವವರೆಗೆ. ಅದು ನಾವು ಬಯಸಿದ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಈ ರೀತಿ ಇರಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಕನಸು ಕಾಣುವುದು ಸಹಜ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ ನಿಜ. ಆದರೆ, ನಮ್ಮ ಕನಸು ನನಸಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಅಥವಾ ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆಯೋ ಅದು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ.
ನಾವು ಬಯಸಿದ ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಇರಬೇಕು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮಿಂದ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ಮೂರ್ಖತನ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದ ಹನಿಗವನ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ -“ಬದುಕು ದಕ್ಕದು ನಮಗೆ, ನಾವು ಬಯಸುವ ಹಾಗೆ, ಹೊಂದಿ ನಡೆಯಲೇಬೇಕು, ಬದುಕು ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಹಾಗೆ” ಇದೊಂದು ಸುಂದರ ಕವಿವಾಣಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಹೇಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅದನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ.
ನಾವು ಯಾವುದೇ ವಿಷಯ ಅಥವಾ ವಸ್ತುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡಲು ಹೊರಟರೆ, ಆ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ನಮ್ಮ ತೀರ್ಮಾನ ನಾವು ಅದನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಜೀವನವು ಕೂಡ ನಾವು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.ಏನೇ ಆದರೂ ಜೀವನದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ಎಡರು ತೊಡರುಗಳನ್ನು ಧನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಬದುಕಿದರೆ ಅದೇ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ದಾರಿ ದೀಪ.