ಮದುವೆ ಎಂಬ ಬಂಧನ ಹೆಣ್ಣಿನ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ತಾನು ಹೆತ್ತು – ಬೆಳೆದ ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೊಂದು ಕುಟುಂಬ ಸೇರುವ ನಿಖಟ ವಾತಾವರಣ ಭಾರತೀಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳದ್ದು. ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಮನೆಗೆ ಬೆಳಗಾಗುವವಳು ಎಂದು ನಂಬಿರುವ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಮನೆಯ ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವನ್ನು ಗಂಡನ ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಕೊಡುವಾಗ ಹಲವು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ.
ರುಕ್ಸತಿ ಅಥವಾ ವಿಧಾಯಿ ಎಂದು ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಕರಿಯಲ್ಪಡುವ ಬೀಳ್ಕೊಡುವ ಪದ್ಧತಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ವಾದದ್ದು. ಮದುವೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮುಗಿದು, ಇನ್ನೇನು ಮಗಳನ್ನು ಗಂಡನ ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕಿರುವಾಗ, ಮದುಮಗಳ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಅವುಗಳನ್ನುಹೊಸ್ತಿಲು ದಾಟುವ ವೇಳೆ ಹಿಮ್ಮುಖ ಮಾಡಿ ಚೆಲ್ಲಲು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಾನು ತವರು ಬಿಟ್ಟು ಗಂಡನ ಮನೆ ಸೇರಿದ ನಂತರವೂ ತನ್ನ ಮನೆಯ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೋರುವ ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವಿಧಾನವಿದು.
ಇನ್ನು ಮುಸಲ್ಮಾನರು, ನಿಖಾಹ್ ನೆರವೇರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟು, ಮದುಮಗಳ ತಂದೆ ತನ್ನ ಮಗಳ ಕೈಯ್ಯನ್ನು ಮದುಮಗನ ಕೈಗರ್ಪಿಸಿ, “ ನನ್ನ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಬೆಳೆಸಿದ ಮಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಜಾವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನಿನ್ನಿಂದ ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಯುತವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ್ದಿದರೆ ನನ್ನ ಸುಪರ್ದಿ ಗರ್ಪಿಸು” ಎಂಬ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿ ತನ್ನ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಹೀಗೆ ನಾನಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಮಗಳೆoಬ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವಜ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗುವಾಗ ಮೌಲ್ಯಯುತವಾದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.