ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ನಂತರ ದೇಶದಲ್ಲಿ 1952 ರಿಂದ 1967 ರತನಕ ನಾಲ್ಕು ಚುನಾವಣೆಗಳು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ನಡೆದಿದ್ದವು. ನಂತರ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಚುನಾವಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಂಡಿತು. ಆಗ ದೇಶ ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇತರ ಸರಕಾರಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡತೊಡಗಿತು. ಇದರಿಂದ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾವಧಿ ಚುನಾವಣೆಗಳು ನಡೆಯತೊಡಗಿದವು. ಆಗ ತಪ್ಪಿದ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ನಂತರ ಸರಿಪಡಿಸಲು ಯಾರೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಚುನಾವಣಾ ವೆಚ್ಚ ಮಿತಿಮೀರಿದ್ದು ಪದೇ ಪದೇ ಚುನಾವಣೆಗಳು ನಡೆಯುವದರಿಂದ ಬೊಕ್ಕಸದ ಮೇಲೆ ಬಹು ಭಾರ ಬೀಳುವಂತಾಗಿದೆ. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಸಾಧ್ಯಾಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾದರೂ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ವಿಚಾರವೇನಲ್ಲ. ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಮೊದಲಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ತರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಹಣ ಉಳಿತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಮೊದಲು 1999ಲ್ಲೇ ಕಾನುನು ಆಯೋಗ ಈ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿತ್ತು. ಆಗಿನ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ ಅದನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ 2015 ರಲ್ಲೂ ಸಂಸದೀಯ ಸ್ಥಾಯಿ ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆದಿತ್ತು. ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯುವದರಿಂದ ನಮತದಾರ ನಾಗರಿಕರಿಗೂ ಬಹಳ ಅನುಕೂಲ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಅನುಕೂಲ. ಈ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಇಂದು ಕೆಲವು ಪಕ್ಷಗಳು ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅವರದೇ ಆದ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣಗಳಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ದೇಶಹಿತದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂಸತ್ತು ಮತ್ತು ಶಾಸನಸಭೆಗಳಿಗೆ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಸುವುದು ಸೂಕ್ತ. ವಿರೋಧಕ್ಕಾಗಿ ವಿರೋಧ ಮಾಡುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಬಿಟ್ಟು ದೇಶಹಿತದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ಎಲ್ಲ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಸಹಕರಿಸುವುದಗತ್ಯವಿದೆ.
ಈಚೆಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ ಮಾಜಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಕೋವಿಂದ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ವರದಿ ನೀಡಲು ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿಯೂ ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಆಗಲಿ