ಟಿವಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ, ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ‘ಸಾವಿನಲ್ಲೂ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಮೆರೆದವರು..”, ಮೆದುಳು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಂಗಾಂಗ ಆರು ಮಂದಿಗೆ ಜೋಡಣೆ’ ಅಥವಾ ‘ಮೃತ ಯುವತಿಯಿಂದ ಎಂಟು ಮಂದಿಗೆ ಅಂಗ ದಾನ’ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಆಗಾಗ ನೋಡುತ ಇಲ್ಲವೇ ಓದುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಅಪಘಾತ ಮತ್ತಿತರ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಸತ್ತವರ ಮತ್ತು ಮೆದುಳು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಂಡ (ಬ್ರೈನ್ ಡೆಡ್) ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನು ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವುಗಳ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವವರಿಗೆ ಜೋಡಿಸುವುದು ಇಂದು ಸಾಕಷ್ಟು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಬೇರೆಯವರ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಂಗ/ಅಂಗಾಂಗ ದಾನಕ್ಕೆ ಇಂದು ಬಹಳ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಇದನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಆಗಸ್ಟ್ 13ರಂದು ‘ವಿಶ್ವ ಅಂಗ ದಾನ ದಿನ’ ಎಂದೇ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಅಂಗಾಂಗ ದಾನದ ಪ್ರಮಾಣವು ಪ್ರತಿ ಮಿಲಿಯನ್ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ 0.5 ದಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ಆದರೆ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣ ಪ್ರತಿ ಮಿಲಿಯನ್ಗೆ 30 ದಾನಿಗಳು. ಇದರಿಂದ ಅಂಗಾಂಗಗಳ ತೀವ್ರ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಗಿದ್ದು, ದಾನ ಮಾಡಿದ ಅಂಗಾಂಗಗಳ ಕಸಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ರೋಗಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅಂಗಾಂಗ ಕಸಿ ಮಾಡಲು ವಿಫಲರಾದ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಮಿಲಿಯನ್ ಭಾರತೀಯರು ಸಾಯುತ್ತಾರೆ.
ಅಂಗ ದಾನ ಮತ್ತು ಕಸಿ ಮಾಡುವಿಕೆಯು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಂಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು ಮತ್ತು ಅಂಗವು ವಿಫಲವಾದ ಅಥವಾ ರೋಗ ಅಥವಾ ಗಾಯದಿಂದ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ, ಇದನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂಗಾಂಗ ಕಸಿ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಆಧುನಿಕ ವೈದ್ಯಕೀಯದಲ್ಲಿ ಇದುವರೆಗಿನ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.
ಅಂಗಾಂಗ ದಾನಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ. ದಾನಿಯು ಹೃದಯ, ಶ್ವಾಸಕೋಶ, ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳು, ಯಕೃತ್ತು, ಅಸ್ಥಿರಜ್ಜುಗಳು, ಅಂಗಾಂಶಗಳು, ಸ್ನಾಯುರಜ್ಜುಗಳು ಮತ್ತು ಚರ್ಮದಂತಹ ಅಂಗಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬಹುದು.
ಅಂಗಾಂಗ ದಾನವು ಯಾವುದೇ ಮನುಷ್ಯ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಪವಿತ್ರ ಸೇವೆಯಾಗಿದೆ. ಅನೇಕ ಜನರು ಈ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಅರಿವಿನ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಅವರು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಅಕ್ರಮ ಅಂಗಾಂಗ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಿಂದ ಮೋಸ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು ಮುಖ್ಯ.
ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಜಾಹೀರಾತುಗಳನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಂಗಾಂಗ ದಾನದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಿಕೊಡುವುದು ಉತ್ತಮ.