ಭಾರತದ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಗಣತಿಯ ಪ್ರಕಾರ 121 ಕೋಟಿ. ಮತ್ತು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇದರಲ್ಲಿ ಮುಕ್ಕಾಲು ಪ್ರತಿಶತ ಜನರು ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಕರಾಗಿದ್ದರೆ, ಇವರ ವಯಸ್ಸಿನ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ದೇಶದ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದುವರೆದಿದ್ದರೆ ದೇಶವು ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗೂದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಆದರೂ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಕೇಳಿದರೆ ದೊಡ್ಡ ಪಟ್ಟಿಯೇ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಸಮಸ್ಯೆಯು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ, ಕಾರಣ ಇಷ್ಟೇ ದೇಶದ ಅರ್ಧ ಜನ ಯುವಕರಿಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಶಿಕ್ಷಣ ದೂರತಿದೆ: ಆದರೆ – ಇನ್ನು ಸುಮಾರು ಜನರಿಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವೇ ದೊರೆತಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಯಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗಲು
ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಒಬ್ಬ ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ಇದ್ದಾರೆ, ಮನೆಯ ಮಂದಿಯೇ ನಾಲ್ಕು ಕಾಸಿನ ಮರ್ಯಾದೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹದರಲ್ಲಿ ಸಮಾಜ ಹೇಗೆ ತಾನೆ ಗೌವರದಿಂದ ಕಂಡಿತು? ಇನ್ನು ವಿದ್ಯಾವಂತರು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಪಡೆದರೂ ವಿದೇಶದಲ್ಲೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಬಯಕೆಯವರು. ಇಂತವರಿಂದ ದೇಶಕ್ಕೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ಕಲಿಕೆಗೆ ತಕ್ಕ ಉದ್ಯೋಗ ದೊರೆಯದೇ ಇದ್ದಾಗ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಶರಣಾಗುವ ಯುವಕರನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಗುರಿಯಿದ್ದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಲು ಬಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತವರಿಗೆ ನಿರುದ್ಯೋಗದೇ ಗತಿ.. ಇದೇ ಸಾಲ್ಟ್ದು
ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಭಾರತೀಯರು ಕೆಲಸವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಇನ್ನು.. ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಲು ಅನೇಕ ತರಹದ ಯೋಜನೆಗಳಿದ್ದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವುದು ಮಾತ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ.ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಪ್ರತಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಗಣತಿ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ.ಅಂತಹದ್ದರಲ್ಲಿ ಈ ಗಣತಿಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸದಾ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ನೀಡುವ ಬದಲಿಗೆ ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಿ ಅವರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ನೀಡಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇದೆ ರೀತಿಯಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರಿಗಿಂತ ಇಂತಹ ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ದೇಶದ ಯುವ ಶಕ್ತಿಯ ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯ ಬಳಕಯ ಇದರ ಮುಖಾಂತರ ನೆರವೆರುತ್ತದೆ.
ಈಗಿನ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಈ ರೀತಿಯ ಯೋಜನೆಗಳು ಗಮನಹರಿಸಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ದಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಿದೇಶಿ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿಯ ಅವರ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶದೇ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆಗೆ ವಿದೇಶಿಯವನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ ನಮ್ಮ ದೊರಕಿಸಿ ಕೊಡುವುದಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅನೇಕ ಕುಶಲ ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುದಾದರೆ, ನಿರುದ್ಯೋಗ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಯಾಗಿದ್ದರು.ಅದನ್ನು ಇನ್ನು 10 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುವ ಶಕ್ತಿ ಭಾರತಕ್ಕಿದೆ.